« استبرأها » كه از جهت كتابت با هم شبيه مىباشند ذكر شده ، اين نسخه مصحف در حاشيه برخى نسخ ديگر تهذيب با علامت " خ " [ يا بدون علامت ] ذكر شده ، سپس به گمان سقوط ، به متن داخل شده و چون اين دو كلمه كنار هم نمىتواند قرار بگيرد ، حرف " او " بين آنها به هدف تصحيح از سوى نسّاخ بىدقت افزوده شده و اين نسخه محرف به دست صاحب روضة المتقين رسيده و روايت جديدى در بحث استبراء پديد آمده است . شاهد بر زائد بودن « او استبرأها » علاوه بر اين كه در هيچ نسخه معتبر تهذيب ، چنين زيادتى ديده نمىشود ، اين است كه شيخ طوسى ( ؛ ) پس از نقل اين روايت در تهذيب مىگويد « و لا ينبغى له ان يتزوج بها بعد الفجور الّا بعد ان يستبرأ رحمها » ، و سپس براى اين فتوا به روايت اسحاق بن جرير تمسك مىجويد ، در اينجا شيخ براى استبراء به روايت حلبى استناد نمىكند و اگر در روايت حلبى از استبراء سخنى به ميان آمده بود بايد به آن نيز استناد مىشد . روايت ديگر اين بحث ، روايت حسن بن جرير است . 4 ) روايت حسن بن جرير : در رساله متعه شيخ مفيد « رحمه الله » ، پس از نقل روايتى از حسن بن جرير آورده است : و عن الحسن ايضاً عن الصادق « عليه السلام » فى المرأة الفاجرة هل يحلّ تزوجها قال : نعم اذا هو اجتنبها حتى تنقضى عدّتها باستبراء رحمها من ماء الفجور ، فله ان يتزوجها بعد ان يقف على توبتها « 1 » . راوى اين روايت به نام حسن بن جرير ( حريز خ . ل ) در هيچ جايى نه در كتب حديث و نه در كتب رجال ديده نشده است ، متن اين روايت هم عيناً همان متن روايت اسحاق بن جرير ( بنابر نقل كافى ) مىباشد . كلمهء اسحاق در كتابت ، بعد از حذف الف ميانى شبيه الحسن نوشته مىشود : ( ا ن ) و مىتواند به الحسن تبديل

--> ( 1 ) رساله متعه ، ص 13 برگرفته از بحار ج 103 ، ص 309 ح 42 .